ترافیک

یه جور خداحافظی

terafik — Tue, 08 Jun 2010 21:11:53 GMT

سلام ترافیک جان

میدونم مهجور موندی اره میدونم، گرد و خاک گرفتی همشو میدونم اما هنوزم یادتم ، هنوزم خاطرات خوش با تو بودنو توی ذهنم نگه داشتم.

خدا رو شکر میکنم که فرصت به دست آوردن این تجارب رو در اختیارم گذاشت.

ولی اینم مرحله ایی از رشتم بود که ازش گذشتم و نمیخوام عقب گرد کنم .

از همه ی دوستام تشکر میکنم که در این دوران با من بودن .

چه خواهد شد

terafik — Sat, 30 Jan 2010 09:46:18 GMT

فریاد زدیم که چرخ گردون لیلا تو نداده ای به مجنون

فریاد بر امد که خاموش کم داد اگر نگیرد افزون

تی/نوشت: فیلم آوازگنجشک ها رو دیدم از هر سکانسش درس گرفتم. دیدنی بود.

تی/نوشت۲: ۴مین ماهگرد تعهدم بود.

تی/نوشت۳: ابر ها کنار میرود و آنچه میماند آسمان است. حرفی نمیزنم این روزها باشد که فردا من هم مثل آنها پشیمان از قضاوت های نا آگاهانه نباشم.

تی/نوشت۴: فونت عوض میکنم.

بعد از صد و سه روز!!!

terafik — Mon, 14 Dec 2009 11:06:26 GMT

ببین کی اینجاس!

اره این همون زهرا ترافیکه .

هر دوران توی زندگی یه مدل دلبستگی برای خودش داره برای منم داشت. توی این مدت خیلی کم فکرم به وبلاگم بود. اما یاد روزای قشنگ همیشه باهامه. ممنونم که ترافیک منو توی این مدت تنها نذاشتین. حالا با فاتحه و گلاب و .... .

کلی عکس دارم که از این به بعد میبیننشون.

تی/نوشت: فانی و قاصد و فار فار مرسی

تی/نوشت۲: سالگرد کلیماکول پوشیم شده بود . حالا به جز کفشش لباساشم خریدم.

تی/نوشت۳: نمیدونم عکس امام مهم تر بود یا حرفش؟

آیین جاماندگان

terafik — Wed, 02 Sep 2009 12:01:18 GMT

سلام. امروز روز جهانیه تمام کسانیه که از جشن وبلاگ نویسی جا موندن. توی این روز با شکوه که تعدد افراد بیش از روز ۱۸ آگوست ، تمام افرادی که یه جورایی در بی خبری به سر میبردن ،این روز جمع میشن و اصلا به روی خودشون نمیارن که از مراسم جا موندن و با این توجیح که توی فرهنگ ما روز دوم سپتامبر رو جشن میگیرن به شادی و خوشحالی میپردازن. ( شادی و خوشحالی که ضایع شدن از جا موندن رو محو میکنه مقادیر زیادی هورمون ولش به روی خودت نیار رو تولید و در سرار بدن پخش میکنه)!!!

حالا در این مجال من به توضیح آداب مراسم میپردازم:

۱. نام تعدادی تا از وبلاگایی که از خوندنشون قلیان روحی بهتون دست میده رو بنگارید!

۲. باز نام چند تا وبلاگ دیگه که یه خاطره ی خوب از خوندنشون رو دارید بنگارید!

۳.یه وقت از وبلاگایی که یه جورایی در طراحی و ساختش دست داشتین نام نبرید!!!!

۴. این روز رو به تمام اونایی که نامی ازشون در وبلاگتون اومده خبر بدین!

۵. اگر کسی بند شماره ۳ رو رعایت نکرده بود باید به تمامی اونایی که نامشون در اون وبلاگ اومده شام مفصل بده!

خوب حالا من این آیین رو اجرا میکنم:

قبل از اجرا باید بگم وقتی تصمیمم مصمم شد که وبلاگ بنویسم درگیر انتخاب اسم شدم و از اونجایی که استفاده از عناوین عرف جامعه منو آزار میده دست به خلاقیت زدم و نامی رو برای وبلاگم برگزیدم که همچنان افراد زیادی در خماری دلیل انتخابم مانده اند. اینجا اعتراف میکنم که جز نیت خیر قصد دیگری نداشتم.

حالا شروع:

بیر: معضلی برخاسته از جهنم: برای انتخابِ نامِ وبلاگش شهر کتاب نیاورون رو زیر رو کردیم. مهربونه.

ایکی:حسن خان الماسی: یکی از کسایی بود که در دوران وبلاگ نویسی بیشترین درگیری رو باهاش داشتم. خودشم اذعان داره نه؟

اوش: فار فار: اهلَ مطالعه س.

دوت:دازالاخ: روحش لطیفه و با خانوما رابطه ی خوبی برقرار میکنه. خشونت مردونش کمه.

بش: جا داره که یادی از رفقای قدیم کنیم: ال وای ، پیاده رو های قیطریه و همه اونایی که یه روزایی روابط شدیدی داشتیم باهاشون.

آلتی:آرش بابایی: زبون اعتراضش رو دوست دارم. یه روح لطیف و نرم داره. از نزدیک دیدمش. مرد شریفیه.

گیر کرده و نمیگذره!!!

terafik — Fri, 21 Aug 2009 22:20:33 GMT

در این زمانه ی بی های و هوی لال پرست

خوشا به حال کلاغ خای قیل و قال پرست

چگونه شرح دهم لحظه لحظه ی خود را

برای این همه ناباور خیال پرست

تی/ نوشت۱: هنوز صدای الله اکبر رو میشنوم . پس امید دارم.

تی/نوشت۲: ماه رمضون خودمون اومد. با همه ی سختیاش دوسش دارم. خوشحالیه خدا رو میبینم که دو دستی داره برامون هدیه میریزه.

تی/نوشت۳: فرشته ی مهربونم داره این روزا منو برای زندگیه جدیدم آماده میکنه. تمام وجودش سرشار از آرامشه.اگه همه زندگیم رو هم شکر کنم بخاطر داشتن همچین پدری بازیم کمه.

بحران نیست پس چیه!!!

terafik — Mon, 20 Jul 2009 09:17:29 GMT

همسایمون بودن آقا و خانوم امریکایی علاقه ی زیادی داشتن بیان ایران دلشون رو قرص کردم که ایران امن! تصمیمشون داشت قطعی میشد که بیان. چند وقتی گذشت جریان انتخابات پیش اومد. دوباره دیدمش این بار با طعنه پرسید بازم دعوتمون میکنی بیایم؟ گفت مردم خودتونو دارن مبکشن چه برسه به ما! موندم چی بگم!!!

تی/نوشت۱: منم موندم چی بگم!!!!

تی/نوشت۲: میگن وقتی دستات لرزید از مغزت استفاده کن!

terafik — Tue, 07 Jul 2009 12:48:18 GMT

سلام خدا جونی. خوبی؟

یادته بهت میگفتم خدای تپل؟ آخه برای من تپلی اما حرفم برای خیلیا خنده دار و مسخره بود. ولی منو که میشناسی یه چیزی رو که بخوام ، میخوام پس بازم بهت میگم اما فقط تو دلم.

شنیدم میگن هر جوری که بهت نگاه کنیم همون جوری هستی. تپل من، خیلی وقتا تو آغوشت بودم و گرمیه حمایتتو حس کردم. دستام و چقدر دادم به دستت درسته که از دستای من بزرگتره اما بازم از گرفتنش احساس خوبی میکردم. چندین بار توی لحظه های مختلف خنده هاتو دیدم.

نه تو گل و بلبل ها ،نه، توی موقعیت های مختلف. وقتایی که لج میکردم! ناشکری میکردم! یا یه کارای یواشکی میکردم! خنده های پدرانتو میدیم. یه جاهاییم گوشمو کشیدیا! یادته که؟ بازم ممنون که تو کشیدی!

اوضاع خراب شده ! میگن که تا آدم نشدیم دنیا بهمون رو نکنه، نقل این روزاس!

خیلی وقتا ناراضییم . خودت که میبینی! فلانی تمثیل جالبی زد . گفت توی این دنیا همه ی ما یه فیلم داریم که خدا کارگردانشه ، در طی نمایش فیلم که ما تماشا چیش باشیم مدام هیجان زده میشیم، یک لحظه خوشحال، یک لحظه ناراحت که هیچ کدومش پایدار نیست. همه ی این واکنشا واسه ی اینه که نمیدونیم آخرش چی میشه!

تی/نوشت۱: ما تعیین کننده هستیم در سرنوشتمون ولی بعضی بازی های روزگار دست ما نیست!

تی/نوشت۲: به جای گله و انتقاد فرصتی برای گرامی داشت معایب هم بگذاریم که سبب منحصر به فرد شدن ماست!

تی/نوشت۳: تا سوت پایان کشیده نشده با مهارت بازی کنیم مساوی ، بهتر شکست است!

صفر تا دو سال یه ور دو تا هشتاد سال یه ور

terafik — Sat, 20 Jun 2009 21:14:18 GMT

من در پست قبلیم سوال کردم! خوب جوابشو میدم. ترس در نوزادن ارثی. البته ترس از ارتفاع و عمق. اما ترس هایی مانند ترس از سوسک و تاریکی و .... اکتسابیه و بچه ها آموزش میبینن که بترسن یا نه.

و جالبه اینو بدونین که حساس ترین دوران زندگیه کودک ۰ تا ۲ ساله. مامان و باباهای گل میتونن برای این دوران حساس کتابی مطالعه کنن به نام : چگونه فرزند خود را تربیت کنیم /نشر رشد.

تی/نوشت۱: بعضی وقتا کامنت هایی میبینم که کاملا برای خالی نبودن عریضه نوشته شده و اصلا ربطی به پست نداره. جالبه!

تی/نوشت۲: کتاب مزرعه ی حیواناتو خوندین؟ عالیه!

تی/نوشت۳: بی بی سی فارسی دوست ماست؟ شبکه خبر دوست ماست؟ شما دوست مایی؟ همه با هم دوستیم؟

آـشوب

terafik — Thu, 18 Jun 2009 09:58:18 GMT

گاندی تعریفش از جنگ اینه:

دو نفر باهم میجنگن بدون اینکه همدیگرو بشناسن، برای دو نفری که همدیگر رو میشناسن اما با هم نمیجنگن.

تی/نوشت۱: اوضاع تهران تعریفی نداره. چیزهایی با چشم خودم دیدم که خیلی تاسف باره. به اسم دین این روزها هر کس هر کاری میخواد میکنه!!!

تی/نوشت۲: ترس از ارتفاع و عمق در کودکان ارثیه یا اکتسابی؟

جوابشو میگم این نظریه ی پیاژه س.

گلستان کوه

terafik — Thu, 11 Jun 2009 12:57:18 GMT

محکوم کردن احمق سخت ترین کار دنیاست.

چرچیل

تی/نوشت۱: من سبزم