ترافیک

بابت این نعمت سلامتی چقدر خدارو شکر میکنی؟

terafik — Mon, 21 May 2012 00:28:03 GMT

ما از اول با مادر بزرگ و عمه عقب افتادم زندگی میکردیم توی یک خونه . چند وقت پیش بود که قرار شد من زهره (همون عمه جونم ) رو ببرم بیمارستان بهزیستی برای تکمیل پرونده . صبح پدرم همراه با زهره اومدن دنبال من و رفتیم بیمارستان وقتی وارد شدیم دست زهره توی دستای من بود با هم دنبال یه جا میگشتیم تا بشینیم، پدر هم رفت برای گرفتن نوبت ، چشمام میچرخید و آدمهایی رو میدیم که درمونده از این اتاق به اون اتاق میرن و هر کردوم هم یه بچه معلول رو به دنبال خودشون میکشن معلول! خیلی سخت بود نشستن توی لابی بیمارستان کم کم داشتم از سالم بودنم خجالت میکشیدم ، توی دلم فقط شکر میکردم وقتی زهره حواسش به بچه های هم شکل و شمایل خودش بود و از دیدن اونها ذوق میکرد و گه گاهی براشون دست تکون میداد یک پسر بچه با یک ویلچر وارد شد و مادر چادر به کمر دنبال پسر بچه .صحنه ی روی ویلچر خیلی برام تکون دهنده بود ، یه پسر فلج ، کاملا فلج که حتی کنترل بذاق دهنش رو هم نداشت و با یک بند به پشتی ویلچر بسته بودنش توسط برادرش حمل میشد برادر سن بیشتری از پسر فلج نداشت ولی احساس مسئولیتش برام جالب بود . اشک توی چشمام جمع شد گریه کردم و گفتم خدایا این دیگه چی میخواد؟ از این دنیا چی میفهمه؟ برای چند لحظه هرچی انرژی توی وجودم بود تخلیه شد احساس خالی بودن میکردم وقتی وول خوردنهای زهره منو از حال خودم بیرون آورد ، یادم افتاد این بچه ها هرچی رو نفهمن محبت رو خیلی خوب میفهمن.

تی نوشت1: خدایا بابت همه نعمت هایی که بهم دادی و شعور درکش رو ندارم ازت ممنونم .

تی نوشت2: خدا جونم توفیق خدمت و محبت کردن به دیگران رو ازم نگیر .

تی نوشت3: پاس دادن آدمها از این اتاق به اون اتاق حتی در مورد افراد معلول جسمی و ذهنی با تمام قوا در دستور کاره حالا میخوای با ویلچر باش میخوای بچه ت ناتوان باشه و نتونه به راحتی راه بیاد یا هر مشکل دیگه ای باید از این طبقه بری بالا و بیای پایین تا شاید کارت راه بیوفته !

بازارچه خیریه

terafik — Wed, 11 Apr 2012 16:34:00 GMT

الان که دارم سلام میکنم از اون سلامای خواب آلود ، کرخ بهاریه!

اصلا این تن شریف را نمیتونم از رخت خواب بکنم. تازه وقتی بیدار میشم از روی خودم خجالت میکشم. شرمنده ی خودم میشم.

خوب امیدوارم سال خوبی داشته باشید.

وقتی آدم یه کار خوب میکنه حتی اگه از طرف کسی تحسین نشه یه حس خوب بهش دست میده که براش کافیه. البته اگه اون کار خوبه خود انگیخته انجام بشه نه برای مقاصد دیگه. چند وقت پیش بود تقریبا پارسال ،که نیکو ی عزیزم (دختر خواهرم) به علت داشتن فاویسم در بیمارستان بستری شد. اونم بخش کودکان سرطانی چون افت شدید پلاکت پیدا کرد. نمیتونم بگم چه بر سر خواهرم اومد. خیلی سخت بود براش برای ما هم همین طور.نرگس (خواهرم) تبریز زندگی میکنه با این اتفاقی که براش افتاد و از نزدیک بچه هایی رو جلوی چشمای خودش دید که با سن کمشون با چه بیماری هایی دست و پنجه نرم میکنن یه تصمیم قشنگ گرفت و وقتی نیکو از بیمارستان مرخص شد نرگس مشغول جمع آوری کمک برای بچه های بی بضاعت بیمارستان شد. باید بگم که توی تبریز فقط همین یک بیمارستان کودکان هست . با تلاش های نرگس و رایزنی با خیرین تهران و حتی خارج از کشور امروز بعد از گذشت 1سال تونستن کار های خوبی برای این بچه ها بکنن. و امکاناتی فراهم بکنن توی بخش، که اونا راحت تر بتونن

شبها ی سخت بیمارستان رو تحمل کنن. حالا بخش اونا تلوزیون داره، دی وی دی، کتابخونه، اسباب بازی های چوبی و ...

اونا برای خیریه نرگس اینا هر هفته نقاشی میکشن و جایزه میگیرن. از صمیم قلبم برای همه بیمارا آرزو بهبودی و سلامتی میکنم و خدای مهربونم رو بابت این تن سالم سپاس گذارم.

تی/نوشت1: از 3روز پیش توی دانشگاه تبریز بازارچه خیریه به سود بچه های سرطانی برپا شده و نیکو ی منم اونجا حسابی بازار گرمی میکنه امروز پشت تلفن این جمله رو به من گفت( خاله زهرا دارم نقاشی میکشم بدم به دوستای سرناطی که خوشال بشن ،بخندن وخوب شن)

تی/نوشت2: خیر خواهی کردن لیاقت میخواد و توفیق!

تی/نوشت3: برای همتون سلامتی و عاقب بخیری آرزو دارم حتی برای شما!!!!!

تی/نوشت4: تا اطلاع ثانوی قالب وبلاگم اینه( تا درست بشه) آخه بنده خدا له له داغونه

عید اومده باز

terafik — Mon, 12 Mar 2012 23:56:41 GMT

به به بوی عید میاد بوی تمیزی.

کوچیک بودم اون موقع که جوراب کارتونی خیلی مد بود. برای عید مامانم یدونشو برام خرید. چه خوشحال بودم. چند تا عید دیدنی پوشیدمش و از اونجایی که پدرم به ما یاد داده بود شب به شب جوراب ها مونو با دست بشوریم و پهن کنیم منم طبق این عادت جوراب کارتونی عیدمو شستنو گذاشتم روی بخاری تا خشک بشه که دیدم خیلی شیک جورابم راه راه سیر و روشن شده. واقعا جالب بود. دخترم جای جوراب شسته روی بند رخته نه بخاری!!!!!

تی نوشت1: با یک خانواده از هم گسسته مواجه شدم.

تی نوشت2: امروز خونه تکانی من تموم شد!

تی نوشت3: گلدون شمعدونی خریدم.

تی نوشت4: به یک بازی کامپیوتری معتاد شدم!!!!!

یک سلام ترافیکی

terafik — Sun, 26 Feb 2012 19:25:00 GMT

سلام به به مارو ببین که آمدیم

یادش بخیر

خنگ شده ایم؟؟؟ که از صبح تا شب باید در گوشمان بخوانند که انتخابات خوبه مردم جان حتما بیاین رای بدین حتما همه میان، ببینین، از فوتبیالست ها و باقی ورزشکارا گرفته، تا اون مرد و زن روستایی که سواد نداره و آقای مامور اخذ رای براش مینویسه. دقیقا از صبح که این چشم باز میشه و تق، تلوزیون روشن، مبحث انتخاباته. حالم داره بهم میخوره.

راستی من دیگه سر کار نمیرم و از این بابت خیلی خیلی خوشحالم . کنکور دادم امسال برای ارشد با توکل بر خدا منتظر نتیجه میمونم.

محیط کارمو دوست ندارم

terafik — Mon, 25 Apr 2011 12:20:00 GMT

امروز از اون روزایی که آسمونه بغض کرده و یه جورایی لج داره . نمیدونم چرا نمیباره؟!

الان من سر کارم، در اتاق مدیریت دعوایی برپاست و من هم بر حسب فضولی نیمه گوشی به حرفهایشان دارم! چی کار کنم خوب ؟!!!

امسال که دوباره مشغول به کار شدم اولش خیلی انرژی داشتم با روحیه وارد شدم اما خیلی زودتر از اونی که فکرشو بکنین همه انگیزمو از دست دادم. دور برم آدمهای دورو زیاده و من نمیتونم هضم کنم این جور آدمها رو.

ترافیک وارد شد!

عجب حکایتی شده

terafik — Wed, 08 Sep 2010 23:59:00 GMT

عجب زود گذشت این ماه رمضون. مامانم همیشه وقتی غر غر میکردم که وای ماه رمضون شد خیلی سخته

اخه تابستونه میگفت خدا اولین روز ماه رمضون یه گندم بهشتی میذاره توی دل بنده هاش که خیلی بهشون

سخت نگذره حالا که دیگه به آخرش رسیدیم میبینم که واقعا درست بود من که بهم خیلی سخت نگذشت .

خدا رو شکر

تی/نوشت۱: شنیدم که امام صادق وقتی از خدا خواست که عقوبت گناهانش رو در همین دنیا قرار بده سخت

مریض شد. خدا گفت از من بخواه که گناهانت رو ببخشم نه که دچار عقوبت بشی.

الهی فدات بشم که خدا که این همه مهربونی.

تی/نوشت۲: همیشه توی تجربه کاریم دیدم جایی که مدیر دوتا بشه یعنی یکی بشه مدیر داخلی

و یکی دیگه مدیر کل همیشه دوگانگی پیش میاد این مشکل محیط کار قبلیم بود

که توی محیط کار جدیدم هم با این مشکل فعلا درگیرم. ایشالا بر طرف بشه.

تی/نوشت۳: چند روز پیش به فکر روزایی افتادم که با قاصد میرفتیم شهر کتاب نیاورون و برای

پست هامون عنوان انتخاب میکردیم. به گذشته فکر کردن گاهی آزارم میده.

یه جور خداحافظی

terafik — Wed, 09 Jun 2010 00:42:35 GMT

سلام ترافیک جان

میدونم مهجور موندی اره میدونم، گرد و خاک گرفتی همشو میدونم اما هنوزم یادتم ، هنوزم خاطرات خوش با تو بودنو توی ذهنم نگه داشتم.

خدا رو شکر میکنم که فرصت به دست آوردن این تجارب رو در اختیارم گذاشت.

ولی اینم مرحله ایی از رشتم بود که ازش گذشتم و نمیخوام عقب گرد کنم .

از همه ی دوستام تشکر میکنم که در این دوران با من بودن .

چه خواهد شد

terafik — Sat, 30 Jan 2010 13:17:00 GMT

فریاد زدیم که چرخ گردون لیلا تو نداده ای به مجنون

فریاد بر امد که خاموش کم داد اگر نگیرد افزون

تی/نوشت: فیلم آوازگنجشک ها رو دیدم از هر سکانسش درس گرفتم. دیدنی بود.

تی/نوشت۲: ۴مین ماهگرد تعهدم بود.

تی/نوشت۳: ابر ها کنار میرود و آنچه میماند آسمان است. حرفی نمیزنم این روزها باشد که فردا من هم مثل آنها پشیمان از قضاوت های نا آگاهانه نباشم.

تی/نوشت۴: فونت عوض میکنم.

بعد از صد و سه روز!!!

terafik — Mon, 14 Dec 2009 14:37:08 GMT

ببین کی اینجاس!

اره این همون زهرا ترافیکه .

هر دوران توی زندگی یه مدل دلبستگی برای خودش داره برای منم داشت. توی این مدت خیلی کم فکرم به وبلاگم بود. اما یاد روزای قشنگ همیشه باهامه. ممنونم که ترافیک منو توی این مدت تنها نذاشتین. حالا با فاتحه و گلاب و .... .

کلی عکس دارم که از این به بعد میبیننشون.

تی/نوشت: فانی و قاصد و فار فار مرسی

تی/نوشت۲: سالگرد کلیماکول پوشیم شده بود . حالا به جز کفشش لباساشم خریدم.

تی/نوشت۳: نمیدونم عکس امام مهم تر بود یا حرفش؟

آیین جاماندگان

terafik — Wed, 02 Sep 2009 15:32:00 GMT

سلام. امروز روز جهانیه تمام کسانیه که از جشن وبلاگ نویسی جا موندن. توی این روز با شکوه که تعدد افراد بیش از روز ۱۸ آگوست ، تمام افرادی که یه جورایی در بی خبری به سر میبردن ،این روز جمع میشن و اصلا به روی خودشون نمیارن که از مراسم جا موندن و با این توجیح که توی فرهنگ ما روز دوم سپتامبر رو جشن میگیرن به شادی و خوشحالی میپردازن. ( شادی و خوشحالی که ضایع شدن از جا موندن رو محو میکنه مقادیر زیادی هورمون ولش به روی خودت نیار رو تولید و در سرار بدن پخش میکنه)!!!

حالا در این مجال من به توضیح آداب مراسم میپردازم:

۱. نام تعدادی تا از وبلاگایی که از خوندنشون قلیان روحی بهتون دست میده رو بنگارید!

۲. باز نام چند تا وبلاگ دیگه که یه خاطره ی خوب از خوندنشون رو دارید بنگارید!

۳.یه وقت از وبلاگایی که یه جورایی در طراحی و ساختش دست داشتین نام نبرید!!!!

۴. این روز رو به تمام اونایی که نامی ازشون در وبلاگتون اومده خبر بدین!

۵. اگر کسی بند شماره ۳ رو رعایت نکرده بود باید به تمامی اونایی که نامشون در اون وبلاگ اومده شام مفصل بده!

خوب حالا من این آیین رو اجرا میکنم:

قبل از اجرا باید بگم وقتی تصمیمم مصمم شد که وبلاگ بنویسم درگیر انتخاب اسم شدم و از اونجایی که استفاده از عناوین عرف جامعه منو آزار میده دست به خلاقیت زدم و نامی رو برای وبلاگم برگزیدم که همچنان افراد زیادی در خماری دلیل انتخابم مانده اند. اینجا اعتراف میکنم که جز نیت خیر قصد دیگری نداشتم.

حالا شروع:

بیر: معضلی برخاسته از جهنم: برای انتخابِ نامِ وبلاگش شهر کتاب نیاورون رو زیر رو کردیم. مهربونه.

ایکی:حسن خان الماسی: یکی از کسایی بود که در دوران وبلاگ نویسی بیشترین درگیری رو باهاش داشتم. خودشم اذعان داره نه؟

اوش: فار فار: اهلَ مطالعه س.

دوت:دازالاخ: روحش لطیفه و با خانوما رابطه ی خوبی برقرار میکنه. خشونت مردونش کمه.

بش: جا داره که یادی از رفقای قدیم کنیم: ال وای ، پیاده رو های قیطریه و همه اونایی که یه روزایی روابط شدیدی داشتیم باهاشون.

آلتی:آرش بابایی: زبون اعتراضش رو دوست دارم. یه روح لطیف و نرم داره. از نزدیک دیدمش. مرد شریفیه.