خدایا!
اگر گریستم و از دردها و بغضهایم گلگی کردم ، حتی برای کسری از ثانیه، عفریت نا امیدی را با
من تنها مگذار،
اشکی که در انتها دلخوشی نداشته باشد ، مرداب است...و تو به من آموختی که
رود باشم نه گنداب.
+ نوشته شده در سه شنبه 7 اسفند1386 ساعت 18:48 توسط بانو ی ترافیک
|