زندگی دوره ی معجزه آسایی است که در آن به محبوب خود نزدیک میشویمُ
صحبت میکنیم و انچه که به مااجازه ی شادی و خوشبختی میدهد می آموزیم
و در می یابیم چه باید کرد تا این خوشبختی هرگز غروب نکند.
نمی گذاریم گذر ستمگرانه ی بامداد ُ نیمروز ُ عصر و شب به این افسوس پایان
دهد.برای اینکه شور و عشق اولیه زنده بماند .
بخشی از اوقات هرکس فقط باید به خود او تعلق داشته باشد .
هیچ کدام از ما آن قدر خردمند نیست که بتواند تصمیمی متداخل در زندگی دیگری
بگیرد. کافی است به یک قانون توجه شود ـ صداقت- و همه چیز دقیقا همچون
یک رویا خواهد بود.
+ نوشته شده در دوشنبه 29 بهمن1386 ساعت 17:4 توسط بانو ی ترافیک