نیست. اول ما باید به موفقیت فکر کنیم تا در نهاد ما این واژه منعکس بشه مثل موجی از پرتاب سنگ در آب

 بوجود میاد. تنها آرزو کردن لازمه موفق بودن نیست پس باید یک برنامه ریزی حسابی کنیم البته در حد

توان خودمون نه با دوستمون بشینیم و برای موفقیتمون برنامه بریزیم. چون موفقیت برای هر کس معنای

متفاوتی داره و هر آدمی با دیگری نیز فرق میکنه.

 یادم میاد توی بچه گی نزدیک امتحان می شستم و برنامه می ریختم برنامه ی لحظه به لحظه اما موفق

 نمی شدم . بعد فهمیدم چون این برنامه از حد توان من خارجه و این که حوادث غیر مترقبه  برای به وقوع

 پیوستن تو برنامه من جایی ندارن و به نتیجه ی دلخواه نمی رسم.

                           پس هر چی برنامه به واقعیت نزدیک باشه ما به هدف نزدیتریم.